Bekir Yıldız

“Geriye bir tek romanın kötü çıkması kaldı şimdi”


Yüzyıllık Yalnızlık romanını okumaya başlamadan önce şöyle dedim:

"Yalnızlığın bir dakikası bile çekilmezken yüz yılı nasıl çekilir, çok sıkıcı bir kitap olabilir."

Ama bittiğinde bende müthiş bir etki bıraktı.

Ezberimden çıkmayan, harika bir giriş cümlesi var. Şöyle başlıyor:

“Albay Aureliano Buendia, yıllar sonra idam mangasının karşısına dikildiğinde, babasının onu buzu keşfetmeye götürdüğü o çok uzaklarda kalmış ikindi vaktini anımsayacaktı.”

Nobel Ödüllü yazar Garcia Marquez kitabı yazmak için eve kapanır üç yılda sadece bir kez evden çıkar, o da paraları kalmadığından arabayı rehin vermek için.

Kitabı bitirdikten sonra eşi Mercedes ile birlikte yayınevine göndermek için postaneye giderler.

Posta memuru 700 sayfalık kitabı tartar. Meksika'dan Arjantin'e göndermek 83 peso tutar.

Eşi "sadece 45 pesomuz var" der.

Marquez kitap sayfalarını ortadan bölüp memura "al bunu 45 pesoluk tart" der.

Posta memuru kitabı et böler gibi bölerek 45 pesoluk tartar.

Tarttıkları kısmı gazete ile sarıp gönderirler, geri kalanını alıp eve giderler.

Evde rehin verecek eşya aramaya başlarlar. Kitabı yazarken kullandığı ısıtıcıyı, blendırı ve saç kurutma makinesini 50 pesoya rehin verip tekrar postaneye giderler.

Eşi kalan kısmını tarttırır ve 48 peso tutar.

2 peso para üstünü alan eşi sinirden kızarmış halde dışarı çıkar ve Gabriel Garcia Marquez'e şöyle der:

"Geriye bir tek romanın kötü çıkması kaldı şimdi."



ARŞİV YAZILAR